Celem mocnego, radykalnego przycinania jest uzyskanie najefektowniejszego wyglądu kory lub liści zimą. Ta metoda cięcia jest bardzo podobna do metody opisywanej przed tygodniem.
Niektóre krzewy rozkwitają na pędach zeszłorocznych, przycięte jednak według tej metody nie rozkwitną wcale. Odpowiednio jednak nawożone dadzą przepiękne liście, nawet do trzech razy większe niż normalnie. Cięcie to da nam szansę otrzymania pięknego listowia.
Do omawianej grupy zaliczymy dereń biały, dereń rozłogowy, wiele gatunków wierzby, perukowca podolskiego, leszczynę długookrywową 'Purpurea' oraz odmiany bzu o złotych i purpurowych liściach.

W momencie posadzenia perukowca podolskiego powinniśmy obciąć główne pędy na wysokości 30-45 centymetrów, tworząc podstawowy szkielet. Ścinamy równocześnie wszystkie pędy boczne. Od połowy stycznia do końca lata, roślina wyda długie, nierozgałęzione pędy z większymi i ładniejszymi niż zazwyczaj liśćmi.
W drugim roku powinniśmy mocno przyciąć pędy zeszłoroczne nad pąkiem i około 4 centymetrów nad koroną główną. Jeśli jednak zdecydowaliśmy, iż nasze rośliny powinny być nieco wyższe, dostosujmy wysokość cięcia do naszych potrzeb. W pełni lata zdrowa roślina o silnym zdrewniałym szkielecie pokryta będzie licznymi odgałęzieniami i przepięknymi, dużymi, kolorowymi liśćmi.

W momencie posadzenia krzewu derenia białego, które powinno przypadać na początek wiosny powinniśmy usunąć wszystkie główne pędy kilka centymetrów na ziemią. Usuńmy również, tak jak w przypadku perukowca podolskiego wszystkie pędy poboczne. Do jesieni roślina wyda wysokie, nitkowate, zazwyczaj nierozgałęzione pędy. Po opadnięciu liści, równie pięknie będzie prezentować się zimą.

W drugim roku po posadzeniu, z początkiem wiosny, powinniśmy mocno przyciąć wszystkie pędy główne. Cięcie przeprowadzamy kilka centymetrów nad podstawą. Pamiętajmy o usunięciu pędów pobocznych. Zobacz wszystkie artykuły z kategorii Krzewy owocowe.