Odpowiednie nawadnianie ogrodu jest niezbędne do właściwego rozwoju roślin w nim rosnących. To w jaki sposób będzie podlewany, powinno być ustalone już na etapie projektowania ogrodu. Wtedy bez problemu możemy założyć odpowiedni system nawadniający, który praktycznie nie będzie wymagał naszego zaangażowania, a dodatkowo będzie oszczędnie zużywał wodę.
Systemy nawadniające z pewnością ułatwią pielęgnację ogrodu pełnego różnorodnej i wymagającej roślinności. Dużą korzyścią takiego automatycznego systemu jest oszczędne zużycie wody i optymalne jej wykorzystanie.
Cały system jest podzielony na sekcje, czyli linie nawadniające rozprowadzone po ogrodzie. Każda linia doprowadza wodę do końcówek takich jak zraszacze wynurzalne i stałe, mikro zraszacze lub linii kroplujących. Całym systemem kieruje elektroniczny sterownik nawadniania, który umożliwia zaprogramowanie włączania i wyłączania instalacji, a także długość pracy poszczególnych sekcji. Dodatkowo do sterownika podłączony jest przeważnie czujnik deszczu lub czujnik wilgotności gleby, który wyłącza system, gdy gleba jest wystarczająco wilgotna.
Wykonanie instalacji nawadniającej ogród najlepiej powierzyć wyspecjalizowanej firmie, która oprócz opracowania projektu, zakupi niezbędny sprzęt. Oczywiście taka firma również zamontuje cały system, zaprogramuje, a następnie uruchomi.
System nawadniania ogrodów składa się z takich podstawowych elementów jak:
- studzienka rozdzielcza - umieszczanej w centralnym miejscu w ogrodzie, ale tak by była niewidoczna (np. pośród rabatowych krzewów). Do studzienki doprowadzana jest rura z ujęcia wody, a wewnątrz montowany jest rozdzielacz z przyłączami do poszczególnych sekcji. Studzienka jest sterowana za pomocą sterownika nawadniania, który zamyka lub otwiera poszczególne sekcje.
- linie nawadniające - są to elastyczne rury w ciemnym kolorze. Mają one grubość 2-3 mm, a średnicę dobiera się odpowiednio do długości linii i liczby zamontowanych na niej końcówek zraszających.
- końcówki nawadniające - końcówki dobiera się odpowiednio do nasadzeń, tak by podlewanie było korzystne dla roślin, a zarazem wygodne dla użytkowników ogrodów. Do wyboru mamy:
- sterownik nawadniania - to urządzenie elektroniczne za pomocą, którego programuje się godziny włączania i wyłączania poszczególnych sekcji systemu. Sterownik może być zasilany prądem lub za pomocą baterii.
- czujnik deszczu - dzięki niemu system nawadniania będzie wyłączony, jeżeli pada deszcz, lub niedawno padał. Urządzenie reaguje dopiero, gdy spadnie od 3 do 25 mm deszczu. Aby ponownie zaczął działać, wilgoć musi z czujnika odparować.
- czujnik wilgotności gleby - steruje działaniem systemu nawadniania według nasycenia gleby wodą.
System automatycznego nawadniania można włączyć o każdej porze dnia i nocy. Jednak najlepiej rośliny podlewać wczesnym rankiem lub późnym wieczorem. Dzięki temu parowanie będzie mniejsze, a także nie będzie problemu z niskim ciśnieniem wody.
Systemy nawadniające z pewnością ułatwią pielęgnację ogrodu pełnego różnorodnej i wymagającej roślinności. Dużą korzyścią takiego automatycznego systemu jest oszczędne zużycie wody i optymalne jej wykorzystanie.
Cały system jest podzielony na sekcje, czyli linie nawadniające rozprowadzone po ogrodzie. Każda linia doprowadza wodę do końcówek takich jak zraszacze wynurzalne i stałe, mikro zraszacze lub linii kroplujących. Całym systemem kieruje elektroniczny sterownik nawadniania, który umożliwia zaprogramowanie włączania i wyłączania instalacji, a także długość pracy poszczególnych sekcji. Dodatkowo do sterownika podłączony jest przeważnie czujnik deszczu lub czujnik wilgotności gleby, który wyłącza system, gdy gleba jest wystarczająco wilgotna.
System nawadniania ogrodów składa się z takich podstawowych elementów jak:
- studzienka rozdzielcza - umieszczanej w centralnym miejscu w ogrodzie, ale tak by była niewidoczna (np. pośród rabatowych krzewów). Do studzienki doprowadzana jest rura z ujęcia wody, a wewnątrz montowany jest rozdzielacz z przyłączami do poszczególnych sekcji. Studzienka jest sterowana za pomocą sterownika nawadniania, który zamyka lub otwiera poszczególne sekcje.
- linie nawadniające - są to elastyczne rury w ciemnym kolorze. Mają one grubość 2-3 mm, a średnicę dobiera się odpowiednio do długości linii i liczby zamontowanych na niej końcówek zraszających.
- końcówki nawadniające - końcówki dobiera się odpowiednio do nasadzeń, tak by podlewanie było korzystne dla roślin, a zarazem wygodne dla użytkowników ogrodów. Do wyboru mamy:
- zraszacze wynurzalne - które mogą wysuwać się nad powierzchnię terenu na 10-30 cm. Strumień wody może być kierowany przez nie w jedną stronę, dookoła własnej osi lub wahadłowo - wszystko zależy od zamontowanej głowicy. Tego rodzaju zraszacze są dobrym rozwiązaniem podczas pielęgnacji trawników, ponieważ nie stanowią utrudnienia dla pracy kosiarki.
- zraszacze niewynurzalne - ich głowica jest na stałe zamontowana nad powierzchnią gruntu. Ustawiane są przeważnie w krzakach, na rabatach oraz w tych miejscach, gdzie nie musi być używana kosiarka.
- mikrozraszacze - montowane są bezpośrednio do rury. Przypominają zraszacze stałe, ale są delikatniejsze. Doskonale sprawdzają się do nawadniania niewielkich ogrodowych fragmentów np. rabat lub pojedynczych krzewów. Ich zaletą jest to, że na czas pielęgnacji ogrodu można je zdemontować.
- linie kroplujące - układane są na powierzchni ziemi i najczęściej przysypuje się je warstwą kory. Nadają się do nawadniania wąskich działek, ponieważ podlewają pas terenu 60 cm. Są to rury polietylenowe z otworami, przez które sączy się woda. Doskonale sprawdzają się do nawadniania żywopłotów.
- zraszacze niewynurzalne - ich głowica jest na stałe zamontowana nad powierzchnią gruntu. Ustawiane są przeważnie w krzakach, na rabatach oraz w tych miejscach, gdzie nie musi być używana kosiarka.
- linie kroplujące - układane są na powierzchni ziemi i najczęściej przysypuje się je warstwą kory. Nadają się do nawadniania wąskich działek, ponieważ podlewają pas terenu 60 cm. Są to rury polietylenowe z otworami, przez które sączy się woda. Doskonale sprawdzają się do nawadniania żywopłotów.
- sterownik nawadniania - to urządzenie elektroniczne za pomocą, którego programuje się godziny włączania i wyłączania poszczególnych sekcji systemu. Sterownik może być zasilany prądem lub za pomocą baterii.
- czujnik deszczu - dzięki niemu system nawadniania będzie wyłączony, jeżeli pada deszcz, lub niedawno padał. Urządzenie reaguje dopiero, gdy spadnie od 3 do 25 mm deszczu. Aby ponownie zaczął działać, wilgoć musi z czujnika odparować.
- czujnik wilgotności gleby - steruje działaniem systemu nawadniania według nasycenia gleby wodą.
System automatycznego nawadniania można włączyć o każdej porze dnia i nocy. Jednak najlepiej rośliny podlewać wczesnym rankiem lub późnym wieczorem. Dzięki temu parowanie będzie mniejsze, a także nie będzie problemu z niskim ciśnieniem wody.
Artykuł pochodzi z: Nawadnianie ogrodów
2012-01-18 03:32:02
